naiintindihan niyo ba yan? ako, oo. buti na lang at nakatext ko si vicky kanina nung nasa bus ako pauwi. buti na lang at natauhan ako. ayoko na. grabe, ayoko na talaga. ayoko na kahit wala namang pagkakaiba kung umayaw ako at kung tuloy pa rin.


intindihin niyo na lang. ayoko nang mabitter ulit.

ayoko isipin. pero.. ganyan din ba yung ginawa nya sa'kin?
so. he texted me. why? because he saw my brother. iniisip ko lang. kung hindi niya nakita ang kuya ko, itetext niya kaya ako? HINDI. at nalaman ko rin ngayong araw na sa kanya talaga ang number na 'yon. which means HINDI NIYA TALAGA AKO NAALALA NUNG NEW YEAR AT AYAW NIYA MALAMAN KO ANG NUMBER NIYA. gets niyo na? basura kasi ako.
i am. ito ang theme sa sayaw manila. napaisip din ako. ano nga ba ko? minsan pakiramdam ko.. ang ganda ko, ang talino ko, ang yaman ko, ang bait ko. minsan naman pakiramdam ko.. ang pangit ko, ang tanga ko, ang pulubi ko, at ang sama ko. pero ngayon, pakiramsam ko basura lang ako. ako ang lowest form of life. panakipbutas ako. gamit ako. rebound ako. at ang sakit. literal palang sumasakit ang puso pag nasasaktan ka talaga, 'no? ang hirap. hindi ko kasi maintindihan kung bakit kailangang manggago ng ibang tao. kung bakit kailangan akong magdusa ng ganito. kung bakit kailangan akong maapektuhan ng dahil sa kanya. at kung bakit umiiyak ako ngayon.

kung sino man si boryong, hindi ko alam. hindi niya sinagot ang tanong ko. ni hindi ko nga alam kung si erwin ba talaga yung katext ko eh. binawi ko nga pala ang sagot ko. pagkareply ko kasi, bigla akong naiyak. kung bakit, hindi ko alam.

never mind the date. i just feel so alone.

i've been through a lot. isn't it enough? *blank blank blank*, okay? i still *tanggalin ang unang blank* like i did before. now, listen. I. GIVE. UP.
di ako makapag-aral. bakit ganon? iniisip ko kung minsan ba naiisip niya rin ako kahit di ako nagpaparamdam. i feel worthless. may exam kanyo ako bukas.
i'm crying like crazy. my chest hurts so much. i am so weak. my eyes were red. i hate myself.

updates lang. for more information, nakawin ang pink diary na laging nasa orange bag.

sabi ng yahoo, ang buwan daw kagabi ang brightest full moon of the year. sabi ni labs, 13% daw mas malaki at mas maliwanag ang buwan na yon. maganda nga ang kalangitan kagabi lalo na't isang star at yung magandang buwan lang yung andun. napicture-an ko kaso madilim. eto.

1

2

3

4



tawa tayo. HAHAHAHAHAHAHAHA. luluwas pa ko mayang 3am. XD

today is a busy day. pagkagising ko kaninang umaga, natulog ulit ako. mwahahaha! kala niyo ha. tapos gumising ulit ako, ayun bangon na talaga. tas kain, ligo, bihis. dalaga nga pala ako ngayong araw. naka-pink dress ako. wala lang, maiba naman. hehe.

tapos dumating sila kuya kelvin (boyfriend ni ate) at carrel (pinsan ni kelvin) para ihatid kami. niloloko pa nga nila ko, lalaki raw ako, bakit daw ganun suot ko. harhar. tapos iniwan na nila ko sa simbahan. pinaayos kasi nila yung gulong ng kotse, may nahakot na pako. ahaha.

my mom is one of those dozen ninangs so i sat with ninong veni and company. i took a picture of my mom while she's walking on the red carpet. too bad she's not in her usual red-lip-look. tsk-tsk.

when the bride took her entrance, i was amazed. a woman was walking down the aisle to meet her beloved man on the other side. it was a beautiful scenario for the audience. but not exactly for the lady in pink dress. what a beautiful yet painful view. for me at least.

tapos antagal pa kaming pakainin sa reception! duh, inantok na nga ako eh. late ko na tuloy natapos yung report namin sa chem. ugh. buti na lang natuwa ako dun sa piano sa lobby. parang gusto ko ngang iuwi eh. sana magkaroon kami ng ganon dito sa bahay. haha.

ayun. salamat kila kelvin at carrel sa pagbili ng ticket. ayoko na silang igalang, kung lokohin naman ako eh. eh! haha. XD

oh ayan. bago na ang number ko. bakit kaya pag nagbago ka ng number eh lagi nilang tinatanong kung bakit? kailangan ba talaga ng dahilan? wag niyo na alamin.

wala na. nagtext ako sa karamihan at binilin sa kanila na wag ipapaalam ang number ko kahit kanino. tapos nagbura na ko ng mga contacts. saya. nasa bus ako non at ambigat-bigat ng pakiramdam ko. parang ang lungkot. ang lungkot talaga. ngayon ko lang napatunayan na birds of the same feather.... magsama-sama kayo forever! nakakainis. naiintindihan ko na rin kung bakit may mga cases na parehong babae ang nagkakatuluyan. bakit? scarcity. SCARCITY.

ayoko na. suko na ko. hindi ko na kaya. pagod na ko. sana talaga ito na yon. ayoko na talaga. tae naman kasi. akala mo naman kasi may magagawa ako eh. ugh. palitan niyo amygdala at hypothalamus ko!

..ang maliligayang araw. pasukan na naman sa tuesday. (kala niyo ha.) pakiramdam ko nga, nakalimutan ko nang nag-aaral pa ako. hahaha. tae. balik pahirapan na naman. hay.

pero bago ang lahat, naggala muna ulit kami ng nanay at ate ko. bumili ng panregalo sa kasal at nakabili ako ng dress. oha. at ang sakit ng paa ko. wahahaha. aw.


mula nung januray 1, hindi pa rin siya nagpaparamdam. luluwas na ko bukas. ugh.

sa wakas. after 8 years, nakapunta ulit ako ng morong. pero wag ka. andun kami para makiramay. wag na nating pag-usapan, nakakalungkot eh.

mga kasama: ako, anne, adette, dennis, errol, jane, jed, jenina, jimboy, merwin, tom, at willard (tumakas si karl-os).

naggala rin kami syempre. nagtampisaw kami sa dagat. tinaas lang namin yung pants namin tapos SUGOD NA! haha. hanggang tuhod yung nabasa sa'ken, sila tom nga hanggang hita pa ata. sayang lang kasi hindi kami nakapagdala ng damit o camera man lang. ang sarap kasi dun, anlakas pa ng alon. tas libre pa. wuu. tapos nun, naglakad kaming puro buhangin yung paa namin. dun na lang kami naghugas ng paa sa bahay ng kaklase ko. sandali lang kami dun kasi hinabol namin yung last trip, eh late na kasi dumating. paimportante kasi ako. hahaha. LOL.

tas ayun. idodrawing ko pa ang limbic system. ayus na rin. malay niyo, madiscover ko kung iba ang center of emotion ko o madami lang talaga magrelease ng epinephrine at norepinephrine ang adrenal glands ko. ay bakasyon pa nga pala. HAHAHAHAHAHAHAHA. XD

happy new year! ULIT. haha. puro bati ang narereceive ko ngayon. ang saya. parang ngayon lang naaalala ng mga tao ang mga kaibigan nila, ngayon lang kapag may okasyon. ngayon din nag-aunli ang mga tao. ngayon lang din sila text ng text. alam niyo, hiwaga sa 'kin yun eh. hahai.

pero may isa pang hiwaga sa 'kin. usong-uso ang mga bilog at polka dots pag bagong taon kasi raw pera. eh di ba barya lang yung bilog? ayaw ba nilang subukang ipauso naman ang rectangle para bills? oh di ba mas malaking pera yun? pero sabagay. mahirap nga namang mag-ipon ng labingtatlong prutas na rectangle. hahaha. LOL.


sumabay magsimba sa'min yung boypren ng ate ko, may dala pang cake. tapos pagdating ng tita ko, may dala ring cake. tas andami pang tsukulet dito. ai ayos. nasa dugo namin ang diabetes. hahahahaha.

paalala niyo sa'kin ha, may sukli pang Php5 si pachie. XD

so. bagong taon na. wala akong balak magkaroon ng new year's resolution. kalokohan lang 'yon. ai JOKE. haha. ayoko lang kasi umasa at mag-expect sa mga prediction na baka hindi ko naman magawa. ah basta, ayoko ng new year's resolution sa parehong dahilan kung bakit ayoko sa mga pangako.


alam niyo 'yung pakiramdam na naghihintay kayo ng bati galing sa isang espesyal na tao dahil lahat ng mga katext niyo eh binati na niya at ikaw lang ang hindi tapos wala naman pala talaga siyang balak batiin ka?? yung tipong gising na gising ka, wala kang balak matulog hangga't hindi ka niya binati, kaso wala ka talagang mapapala?? tapos nagpapatugtog pa yung kapitbahay niyo nang..


tapos sumakit na pala ang mata niyo ng hindi niyo namamalayan at nakatulog na lang. tapos pagkagising niyo, wala pa rin. asa naman. tapos dahil talagang nakakalungkot, magggm kayo tapos matagal-tagal niya pang marerealize na buhay ka pa pala. tapos makakatanggap ka na ng bati mula sa kanya na parang dun niya lang naisip na nag-eexist ka pa. HOHOHO.

kung hindi ako naggm, babatiin niya ba ko? ASA! isipin niyo, lahat ng katext niyo maaga niyang binati. tas ikaw? ano? HAHA. tae. nakalimutan ka talaga niya. sana pala hindi na lang ako naggm. sana hindi ko siya tinext buong araw. HA. tingnan ko lang kung maalala niya ko. pustahan pa tayo, hindi ako babatiin nun!


hell, yeah. something. like a titration set-up to a mechanical engineer. papakialaman ba ng mekaniko ang titration set-up kung wala silang chemistry? hinde. asa pa kayo. bakit nga naman niya papakialaman yun? ano ba yun sa kanya? pampahirap lang yun sa buhay. pero tanga siya. hindi niya alam na pwede siyang yumaman sa pagta-titrate lang. HAHAHAHAHA.

BAGONG TAON KANYO.

PS. ang makahula kung ilang beses ko pinupunasan ang mga mata ko ngayong araw, may premyo.

happy new year to me.
happy new year to me.
happy new year, happy new year.
happy new year to me.

wag na kayo magtampo. lahat naman kayo, parte ng buong pagkatao ko. XD